از شهر مقدس تا زمین مقدس: آچاریا اودای‌والابه مهاراج (گیاهخوار) با منع گوشتِ اشخاص- حیوان در پالیتانا، قسمت ۱ از ۲

شهر پالیتانا در ناحیهٔ بهاوناگار ایالت گجراتِ هند، زیارتگاهی مقدس استکه آنرا «شهر معابد جین» می‌نامند. در دامنهٔ تپه‌های شاترونجایا واقع شده، بیش از ۸۰۰ معبد جین با کنده‌کاری‌های ظریف درون خود، از جمله معبد مشهور آدینات. پالیتانا به‌عنوان یکی از مقدس‌ترین مکان‌های آیین جین، هر سال هزاران زائر را جذب می‌کند و همین امر حفظ قداست آنرا برای جامعهٔ جین به موضوعی بسیار مهم بدل کرده است.

در سال ۲۰۱۴، قانونی در پالیتانا به اجرا درآمد که کشتار اشخاص- حیوان و هم فروش و مصرف غذاهای غیرگیاهی - از جمله گوشت اشخاص- حیوان و تخم‌مرغ - را ممنوع می‌کرد. این تصمیم تاریخی در پی اعتراض‌های پیوسته و اعتصاب غذای سرنوشت‌سازی از سوی راهبان جین در همان سال اتخاذ شد که فشار چشمگیری بر مقامات محلی وارد کرد. تا پالیتانا نخستین شهرِ قانوناً گیاه‌خوار جهان شد.

در قدردانی از این حکمرانی خردمندانه و دلسوزانه، استاد اعظم چینگ های (وگان) به شهر پالیتانا جوایز قهرمان درخشان جهانی، شفقت درخشان جهانی، رهبری درخشان جهانی و نخستین شهر کاملا گیاه‌خوار درخشان جهان را اهدا کردند و نهایت احترام، بهترین آرزوها و صمیمانه‌ترین ستایش خویش را تقدیم داشتند.

باعث افتخار ماست که با جیناچاریا شری اودای والاب سوری‌جی (گیاهخوار)، راهب برجستهٔ جین که به‌خاطر به‌اشتراک‌گذاری آموزه‌های دگرگون‌کنندهٔ آیین جین و هدایت معنوی جوانان از طریق سکوی محبوب «نشستِ کمال‌بخشی به جوانان (PYS)» شناخته می‌شود، دیدار می‌کنیم. او همچنین در گفت‌وگوهای سیاست‌گذاری محلی اثرگذار است. امروز با ایشان دربارهٔ اصول جینی برای حفاظت از شهرهای مقدس گفت‌وگو می‌کنیم.

آچاریا اودای‌والاب مهاراج توضیح می‌دهد که در مکان‌های مقدس سراسر جهان، محدودیت بر مواد زیان‌بار از قدیم اجرا می‌شده است. او خاطرنشان می‌کند که آیین جین نه نخستین سنت معنوی است نه تنها سنتی که چنین تدابیر حفاظتی را پذیرفته است.

پیش از هر چیز، مایلم برخی موارد را که به‌عنوان شاهد در تمام دنیا وجود دارند، مطرح کنم. چندین کشور و نهاد دینی در سراسر دنیا برای حفظ قداست معنوی شهرهای مقدس، ممنوعیت‌های سخت‌گیرانه‌ای بر گوشت، الکل، تنباکو و سیگار کشیدن اعمال کرده‌اند. این ممنوعیت‌ها اغلب ریشه در مفاهیم الهیاتیِ عدم خشونت و هشیاری دارند، به‌ویژه پاکی، و نه فقط معبد، بلکه تمام محیط پیرامون هم باید با فضای آن معبد هماهنگ باشد. می‌توانیم از واتیکان برای مسیحیان آغاز کنیم. در ژوئیهٔ ۲۰۰۲، پاپ ژان پل دوم قانونی را امضا کرد که واتیکان را به یکی از نخستین مکان‌هایی بدل کرد که در همهٔ فضاهای عمومیِ سرپوشیده و محل‌های کارش، ممنوعیت سخت‌گیرانهٔ سیگار را اجرا کرد. سپس می‌توانیم ببینیم در عربستان سعودی چه رخ داد - مکه و مدینه - برای مسلمانان. در سال ۲۰۰۲، وزارت بهداشت عربستان سعودی با پشتیبانی سازمان جهانی بهداشت (WHO)، طرح مکه و مدینهٔ عاری از دخانیات را آغاز کرد. در معبد رامِ آیودیا در معابد هندو هم می‌بینیم - حتی در هاریدوار و ریشیکش هم ممنوعیت گوشت و الکل گذاشتند - یک ممنوعیت کامل شهری. امریتسار که نمایندهٔ آیین سیک است - گوشت و الکل را در اطراف معبد طلایی ممنوع کرد. برای پالیتانا، مقدس‌ترین مکان جین‌ها - شهری معبدی که می‌شناسیم - نیاز بود چنین قانونی وضع شود، بنابراین شهرداری پالیتانا قطعنامه‌ای تصویب کرد.

در آیین جین، کشتن در هر شرایطی به‌طور کامل ممنوع است: چه برای غذا، چه برای آسایش شخصی - مانند سقط جنین - و چه حتی برای منافع ملی - مانند جنگ.

گرفتن جان کسی «جیوا آداتا» دانسته می‌شود که نوعی دزدی به شمار می‌آید. یعنی اگر من بدون اجازهٔ کسی جان او را بگیرم، آنگاه سوگند دزدی نکردن را نقض کرده‌ام. وقتی انسان خودخواه می‌شود، فقط به خود می‌اندیشد و نه به دیگران. آن‌گاه دیگر عناصر - خواه خاک، آب، آتش، هوا یا جنگل‌ها - هم به بشریت اهمیتی نخواهند داد. من حتی نمی‌توانم با خشونت به بقا ادامه دهم، زیرا نابودی هر موجود زنده، یا هر حیوان، نخستین گام به سوی نابودی خود من است.

بشریت اغلب از روی ناآگاهی درنمی‌یابد که نیاکان ما شاید از پیش بذرهای نابودیِ خودِ ما را کاشته باشند. حالا زمان تأمل و توبه است.